กลอนฮาฮา

ลมหนาวพัด สัมผัสกาย เดียวดายนัก
ไร้คนรัก ที่พิงพัก ยิ่งเหน็บหนาว
เหม่อมองฟ้า น้ำตาไหล ไม่มีดาว
สุดปวดร้าว เหงาสะท้าน สะเทือนใจ
ลมจ๋าลม ช่วยพัดพา ความว้าเหว่
จากใจฉัน สู่ทะเล จะได้ไหม
เถิดปัดเป่า สิ่งเลวร้าย ให้จางไป
ฉันทนไม่ได้ ที่ต้องดม ลมตดตน

>>ตลกไหมล่ะ<<